تناقض‌باوري نامي است كه به ديدگاهي داده‌اند كه نه تنها منكر امتناع تمام تناقض‌هاست، بلكه حتي به صدق برخي از آن‌ها نيز باور دارد. در واقع، اين ديدگاه حياتي‌ترين مبنايي را كه در طول تاريخ انيشه تصور مي‌شد غيرقابل چون و چرا است به چالش مي‌كشد. تناقض‌باوري بسيار فراتر از يك بحث خرد منطقي - فلسفي است. تناقض‌باوري واكنش عليه نظام‌هايي است كه درصدد ايجاد چارچوب‌هايي صلب براي انديشه‌اند. تناقض‌باوري را فرار از زندان قالب‌ها و مفاهيم تخلف‌ناپذير يا نقض‌ناپذير است، چرا كه تناقص باور سراغ تخلف‌ناپذيرترين قالب‌ها، يعني اصل عدم تناقض، مي‌رود و مي‌خواهد سست بودن، امكاني بودن، پسيني بودن، تجربي بودن و به يك معنا زميني و بشري بودن آن را نشان دهد. اگر مدافع چنين نگاهي بتواند اصل عدم تناقض را از سر راه بردارد، كنار گذاشتن ديگر اصول صلب چندان دشوار نيست.