ياسوشي اينوئه را از بهترين رمان‌نويسان ژاپني دانسته‌اند که آن‌طور که بايد و شايد شناخته نشده است. او در طول بيش از چهار دهه فعاليت نويسندگي خود حدود پنجاه رمان و دويست داستان کوتاه و بلند نوشت، و نامش چند باري براي نامزدي جايزه‌ي نوبل ادبيات به ميان آمد، هرچند هرگز انتخاب نشد. سوموي گاوها که در سال ???? يعني در اوضاع و احوالِ ژاپنِ پس از جنگ جهاني دوم منتشر شد، جايزه‌ي معتبر آکوتاگاوا را براي اينوئه به ارمغان آورد. داستانِ سردبير روزنامه‌اي کوچک که تصميم مي‌گيرد همه‌چيزش را -ازجمله رابطه‌ي سه‌ساله با دلداده‌اش- به خطر بيندازد و در ورزشگاه بيسبال مسابقه‌اي ترتيب دهد براي نبرد گاوها. حکايت ساده‌اي از بلندپروازي و جسارت تجاري، و سرانجام بدبيني و پوچ‌انگاري، که انگار مصداق حال‌وهواي کشوري است که هنوز نمي‌داند از شکست گريزي هست يا نيست.