گاهي، در كمال نااميدي، پي مي‌بريم كه زندگي فرد ديگري را زيسته‌ايم و ارزش‌هاي ديگران بوده كه به انتخاب‌هايمان جهت داده است. با اينكه چنين زيستني به نظرمان درست نيست، باز هم راه ديگري جز ادامه‌دادن آن نداريم. حتي زماني كه ديگران ما را تاييد و تحسين مي‌كنند، احساس مي‌كنيم كه نيم‌كاسه‌اي زير كاسه‌ي ماست...