شناخت اجتماعي چگونه شکل مي‌گيرد؟ چگونه قواي شناختي ما- توجه، مقوله‌بندي، حافظه و معناسازي- که به ظاهر هستارهايي فردي‌اند، در فرهنگي که در آن زندگي مي‌کنيم برساخته مي‌شوند؟ پيش فرض اين کتاب آن است که شناخت اساسا امري اجتماعي است و شناخت ما از جهان اطراف تحت تاثير جامعه فکري‌اي است که به آن تعلق داريم.بنابراين، در جهان پديدارها و رفتارها واقعيت هستاري عيني يا ذهني نيست، بلکه محصول ميان ذهنيت‌‌هاست. خواندن اين کتاب به پژوهشگران و انديشه‌ورزاني پيشنهاد مي‌شود که رضايت چنداني از جريان غالب در علوم اجتماعي ندارند و معتقدند متغيرها، واحدهاي تحليل، روانشناسي و در يک کلام کانون توجه پژوهشگران به موضوع تحقيق بايد تغيير کند.