خلاقيت از برجسته‌ترين ويژگي‌هايي است که انسان را به گون? زيستيِ منحصربه‌فردي تبديل کرده است. اما بشر هنوز نتوانسته از راز خلاقيت، آن‌گونه که بايد، رمزگشايي کند؛ تا بتواند از آن در دانشگاه، صنعت يا علم به‌شکلي آگاهانه و هدفمند استفاده کند. در خلاقيت عنصري غيرعقلاني و معماگونه وجود دارد که کنترل آن و نيز دست يافتن به درکي روشن از منشأ يا سازوکار لحظه‌هايِ جادوييِ موسوم به «اورِکا» را دشوار مي‌سازد. اما هوش مصنوعي، با آرزوي شبيه‌سازي ذهن انسان، در حال دگرگون کردن اين چشم‌انداز است. حوزه‌هاي کليدي در هوش مصنوعي با شتابي خيره‌کننده رشد کرده‌اند و خلاقيت محاسباتي ديگر صرفاً يک رؤيا نيست، بلکه به واقعيتي در حال تحقق تبديل شده است. ابزارهايي در حال طراحي‌اند که مي‌توانند با فرايند خلاقيت انساني ادغام شوند. شايد اکنون، پيوند ميان ذهن انسان و همتاي مصنوعي‌اش در آستان? تکميل باشد. اما اين پيوند چه شکلي خواهد داشت؟ آيا اين همان حلق? مفقوده‌اي است که در مسير دستيابي به ارتباطي يکپارچه ميان انسان و ماشين در جست‌وجويش بوده‌ايم؟