کتاب «همزيايي» اثر ايوان ايليچ که براي نخستين‌بار در سال ???? منتشر شد، نقدي بنيادين بر «مدرنيته توان‌مدار» و کاربرد فناوري در جوامع معاصر است. ايليچ، فيلسوف و جامعه‌شناس اتريشي–آمريکايي، در اين اثر پيشنهاد مي‌کند که هر «ابزاري» (tool)—چه مادي مانند ماشين‌آلات صنعتي و چه نهادي مانند نظام‌هاي آموزشي يا بهداشتي—ظرفيتي دوگانه دارد: اگر به‌گونه‌اي طراحي و سازماندهي شود که افراد را در کنترل و خلاقيت مشارکت دهد، به «همزيستي» (conviviality) مي‌انجامد؛ چنانچه ابزار در انحصار قدرت‌هاي بزرگ صنعتي يا بوروکراسي‌هاي متمرکز قرار گيرد، به «توان‌مداري» (manipulative productivity) منجر مي‌شود و انسان را از فرايند توليد و تصميم‌گيري حذف مي‌کند.