«نجواگر» نوشته‌ي دوناتو کاريسي يکي از مهم‌ترين آثار دوناتو کاريسي در ژانر جنايي-روان‌شناختي است که با انتشار نخستين خود، جايگاه او را به‌عنوان صدايي تازه و تأثيرگذار در تريلر اروپايي تثبيت کرد. اين اثر که نخستين‌بار در سال ???? با عنوان Il Suggeritore منتشر شد، با تکيه بر دانش نويسنده در حقوق و جرم‌شناسي، روايتي پيچيده، تيره و چندلايه از شر، دستکاري ذهن و فروپاشي قطعيت اخلاقي ارائه مي‌دهد. داستان با کشفي هولناک آغاز مي‌شود: شش دست چپ بريده‌شده که به شکلي آييني در دل جنگل دفن شده‌اند. پنج دست به دختراني تعلق دارد که ناپديد شدن‌شان گزارش شده، اما دست ششم به کودکي مربوط است که هيچ‌کس گم‌شدن او را اعلام نکرده است. همين فقدان گزارش، هسته‌ي تعليق را مي‌سازد و پرونده‌اي را پيش روي تيمي ويژه از پليس مي‌گذارد. رهبري اين تيم با گوران گاويلا، جرم‌شناسي باتجربه و تحليل‌گر الگوهاي جنايت، و ميلا واسکز، متخصص يافتن کودکان گمشده، است؛ شخصيتي منزوي که گذشته‌اي زخمي و رابطه‌اي پيچيده با عواطف انساني دارد. هرچه تحقيق پيش مي‌رود، روشن مي‌شود که جنايت نه صرفا حاصل کنش يک قاتل، بلکه نتيجه‌ي بازي‌اي حساب‌شده براي هدايت ذهن محققان است. سرنخ‌ها عمدا چيده شده‌اند تا فرضيات را منحرف کنند و حقيقت را به تعويق بيندازند. روايت از تعقيب يک مجرم به کاوشي روان‌شناختي بدل مي‌شود؛ جايي که مرز ميان شکارچي و شکار، خير و شر، و حتي مسئوليت فردي و نهادي، به‌تدريج محو مي‌گردد. در اين مسير، زخم‌هاي دروني شخصيت‌ها-به‌ويژه گسست عاطفي ميلا-به آينه‌اي براي تاريکي پرونده بدل مي‌شوند. در سطح تماتيک، «نجواگر» بيش از هر چيز درباره‌ي ماهيت شر و قدرت دستکاري است. کاريسي شر را نه فقط نيرويي فيزيکي، بلکه سامانه‌اي از القا، فريب و بهره‌گيري از ضعف‌هاي انساني تصوير مي‌کند. مسئله‌ي اعتماد و ادراک نيز نقشي محوري دارد: اين‌که چگونه حقيقت مي‌تواند زير لايه‌هايي از نشانه‌هاي به‌ظاهر منطقي پنهان شود و چگونه ميل به قطعيت، خود به دام بدل مي‌گردد. از نقاط قوت رمان مي‌توان به طرح چندلايه و تعليق پايدار، شخصيت‌پردازي روان‌شناختي دقيق، و استفاده‌ي هوشمندانه از جزئيات پزشکي قانوني اشاره کرد. در عين حال، خشونت صريح عليه کودکان و تراکم روايي ممکن است براي برخي خوانندگان چالش‌برانگيز باشد. در جمع‌بندي، «نجواگر» تريلري هوشمند و بي‌امان است که با پيوند تعليق جنايي و واکاوي اخلاقي، تصويري نگران‌کننده از شر معاصر ارائه مي‌دهد. اين رمان نه‌تنها آغازگر مسير موفق کاريسي بود، بلکه نمونه‌اي برجسته از تريلر روان‌شناختي مدرن است که خواننده را هم‌زمان درگير معما و تأمل مي‌کند.