مومو و داستان‌هاي ديگر گزيده‌اي از داستان‌هاي کوتاه ايوان تورگنيف است، داستان‌هايي که در آن نويسنده به مهم‌ترين مسائل در باب سرنوشت انسان، تنهايي، جست‌وجوي مفهوم هستي و کامروايي پرداخته است. در اين داستان‌ها سياق خاص نويسنده در گشايش دنياي درون شخصيت‌هايش، که بعدها ”روان‌شناختي‌نگري پنهان“ نام گرفت، جلوه يافته است. «مهم‌ترين ويژگي تورگنيف راست‌گويي اوست... او بر ادبيات ما اثري به‌غايت خوب و ثمربخش داشته است... از ديد من، در زندگي و آثارش مي‌توان به سه خان اشاره کرد: 1) ايمان به زيبايي (عشق به زن ــ هنر) 2) شک به اين و شک به همه‌چيز و 3) ايمان به نيکي.» ــ لِف تالستوي، نامه به آلکساندر پيپين