کتاب لويناس و هرمنوتيک با محوريت انديشه‌هاي امانوئل لويناس، به بررسي نسبت ميان فلسفه‌ي اخلاق، سنت يهود و هرمنوتيک مي‌پردازد. اين اثر در قالب جستارهايي مستقل اما مرتبط، سير تحول فکري لويناس را از تأثيرپذيري از پديدارشناسي هوسرل و هستي‌شناسي هايدگر تا چرخش بنيادين به‌سوي اخلاق و مسئوليت در قبال ديگري دنبال مي‌کند. کتاب لويناس و هرمنوتيک با نگاهي انتقادي به سنت فلسفي غرب، به‌ويژه گرايش آن به تماميت‌گرايي و تقليل ديگري به «همان»، تلاش لويناس براي بازانديشي بنيادهاي اخلاقي را برجسته مي‌سازد. در اين ميان، سنت يهود و متون تلمودي جايگاهي محوري در شکل‌گيري فلسفه‌ي لويناس دارند و مفاهيمي چون «چهره»، «مسئوليت نامتناهي»، «تقدس»، «حينني» و «تبعيد» با الهام از اين سنت بازخواني مي‌شوند. هرمنوتيک در اين کتاب نه‌تنها به‌عنوان روشي براي تفسير متن، بلکه به‌عنوان راهي براي فهم ديگري و جهان از منظر غيرخودمحورانه مطرح شده است.