زيباشناسي سخن پارسي" مجموعه‌اي سه جلدي است که هر يک از کتاب‌هاي آن به بررسي يکي از سه قلمرو اصلي زيباشناسي سخن، بيان و معاني و بديع، مي‌پردازد. اين دومين کتاب از آن مجموعه است و به معاني، " دانش حال‌هاي سخن" ويژگي يافته است. بخش اول کتاب به تعريف و شناخت کلي دانش معاني پرداخته و در بخش‌هاي از آن هشت زمينه‌ي اصلي دگرگوني‌هاي جمله به تناسب با موقعيت و مخاطب، که موضوع اين دانش است، يک‌يک بررسي مي‌شوند. برابرهاي پارسي تازه‌اي که براي اصطلاحات اين فن پيشنهاد شده‌اند در واژه‌نامه‌ي پاياني آمده‌اند و براي خوانندگاني که از آن به عنوان متن درسي استفاده مي‌کنند پرسش‌هايي نيز در پايان کتاب افزوده شده است.