اين کتاب «روان شناسي کهن الگويي» که در اصل براي دايره‌المعارف ايتاليايي دل نووچنتو نوشته شده است، مقدمه‌اي مختصر و آموزنده براي اسطوره‌شناسي يوناني، آسيب‌شناسي رواني، ساختن روح، تخيل و تمرين درماني است. هنري کوربين و آدولف پورتمن در فرمول بندي رشته روانشناسي کهن الگويي شيوه جديد در تحليل اين موضوع ارائه داده اند. اين نسخه جديد شامل سه متن اضافي است که جيمز هيلمن مدتها احساس مي کرد که به اين شرح مقدماتي روانشناسي کهن الگويي تعلق دارند: "چرا "روانشناسي کهن الگويي"؟ "روانشناسي: توحيدي يا شرک آميز؟" و "روانشناسي: توحيدي يا چند خدايي؟" روان شناسي کهن الگويي _ چيست ؟ در اين کتاب ، برگرداني از يک تک نگاري که براي نخستين بار در فرهنگ نامه ي سده بيستم ( يک فرهنگ نامه ي ايتاليايي ) به چاپ رسيد ، جيمز هيلمن ريشه هاي فکري روان شناسي کهن الگويي را دنبال مي کند . بحث هاي کوتاه درباره ي فيچينو ، يونگ و کربن ، جان - فزايي ،‌ انگاره هاي کهن الگويي ، ايزدان پرستي ، نو - افلاطون گرايي دوران نوزايي ، تمايز ميان جان را خشنود و گذر خواننده را به نوشته هاي دگير هيلمن هموار مي کند . نوشته اي مقدماتي و بنيادين براي پيشرفت عمده ي تازه در روان شناسي .