«ايرانشهر» شامل بيست و يک مقاله‌اي است که طي سال هاي مختلف دربار? تاريخ و تمدن ساساني نگاشته‌ام و درمجلات و جشن‌نامه‌هاي آکادميک به چاپ رسيده است. اميدوارم مطالب اين کتاب نشان‌دهند? اين باشد که چقدر به تحقيق و نوشتن دربار? تاريخ ايران نياز داريم و اين که کار ما تازه آغاز شده است. ساسانيان سرزمين خود را ايرانشهر مي‌ناميدند که مي‌توان آن را سرزمين ايرانيان ترجمه کرد. مابين قرون سوم و هفتم ميلادي، معني ايراني بودن به سبب فعل و انفعالات تاريخي و اجتماعي تغييرات مهمي کرد. به نظر من در اوايل دور? ساساني، منظور از ايراني يک زرتشتي ايراني‌زبان بود، اما در قرن ششم ميلادي ايراني بودن، داشتن فرهنگ ايراني و آداب و رسوم ايراني بود، مانند جشن گرفتن نوروز و مهرگان، پوشيدن لباس و خوردن و نوشيدن مانند ايرانيان، که اين مهم تحقق يافت. تمدن ايراني مردم ايرانشهر پس از دور? ساساني نيز ادامه يافت و نام ايران به مثاب? يک ايده و سرزمين تا امروز با ما مانده است و ما تا حدودي وامدار فرهنگ ساسانيان هستيم. در اين مقالات تحقيقي سعي بر مطالعه دربار? بعضي از اين نکات و روشن ساختن آن‌ها بوده است