کتاب «ايده‌هاي بنيادين روشنگري» سفري فشرده، روشن و عميق به قلب يکي از مهم‌ترين انقلاب‌هاي فکري تاريخ بشر است؛ انقلابي که جهان مدرن، آزادي‌هاي فردي و سياست عقلاني از دل آن زاده شدند. اين اثر که به‌قلم داگلاس دن‌اويل، جيکوب لوي و کريس سورپرنان و با حمايت مؤسسه فريزر نوشته شده، نه روايت پراکنده‌اي از تاريخ انديشه، بلکه بازسازي منسجم «هسته‌ي نظري روشنگري» است. کتاب با طرح پرسش محوري «روشنگري چيست؟» آغاز مي‌شود و سپس نشان مي‌دهد که اين جنبش فکري چگونه از دل سه متفکر کليدي شکل گرفت: اسپينوزا، مونتسکيو و کانت. در فصل‌هاي نخست، اسپينوزا به‌عنوان بنيان‌گذار راديکال آزادي انديشه معرفي مي‌شود؛ فيلسوفي که با دفاع بي‌سابقه از تساهل ديني، آزادي بيان و جدايي دين از سياست، نخستين گام‌هاي ليبراليسم را بنا نهاد. سپس کتاب به سراغ مونتسکيو مي‌رود؛ متفکري که با تحليل تطبيقي تاريخ و قانون، مفهوم تفکيک قوا، اعتدال سياسي و کثرت‌گرايي را صورت‌بندي کرد و ابزار نهادي مهار قدرت را در اختيار جوامع آزاد گذاشت.