از زمان مِنسيوس (قرن چهارم قبل از ميلاد) تا کنون هيچ انديشمندي مشهورتر از چو هِسي (????-????) و بانفوذتر از او در فرهنگ چين، و در حقيقت در فرهنگ آسياي شرقي نبوده است. چو در پي آن بود که پيام کنفوسيوسي را که ابتدا توسط حکيمان زمان گذشته بيان شده بود، براي شاگردان زمان خود قابل فهم و دسترسي سازد. او با کمک گرفتن از عقايد پيشينيان خود فلسف? نظام‌يافته‌اي را به‌وجود آورد که تا اوايل سال‌هاي قرن بيستم بر دنياي اهل تفکر چين تسلط داشت. در قرن چهاردهم، دولت چين تفسيرهايي را که او بر آثار باستاني کنفوسيوسي نگاشت رسمي اعلام کرد. فکر اساسي چو اين بود که انسان چگونه مي‌تواند خردمند شود، يعني انساني کاملاً اخلاقي از آب درآيد. به‌ عقيد? او هم? انسان‌ها، حتي بدترين و شرورترين آنها، با طبيعت نيکوي يکساني که همان اصل اخلاقي (لي) است به دنيا مي‌آيند، اما تنها اندک‌شماري از آنها مي‌توانند آن طبيعت نيکو را در زندگي روزمر? خود نشان دهند. بنابراين، براي چو مسئله اين بود که چگونه مي‌توان جسم و ‌روان انسان را چنان اصلاح و کامل کرد که طبيعت نيکوي او به‌صورتي کامل پديدار شود.