امروزه ميلياردها انسان، در سراسر اين کره‌ي خاکي، دموکراسي را يا چون آرماني مي‌‌جويند يا چون حقي طبيعي پاس مي‌دارند؛ يک قرن است که چنين بوده. اما اين واژه‌ي آشنا به چه معناست؟ و معناي آن از زمان نخستين ابداعش در يونان باستان، چه دگرديسي‌‌هايي را از سر گذرانده است؟ تاريخ دموکراسي زندگي‌نامه‌ي اين مفهوم است؛ کتابي که به جلوه‌هاي گوناگون آن مي‌‌پردازد و نشان مي‌دهد چگونه در گذر زمان، از دوران باستان تا امروز، دگرگون شده است. مثلاً چگونه «قدرت مردمِ» آتن در همان آغاز پديد آمد؟ پس از ظهور، چه شد که توانست دوام بياورد؟ و نسخه‌ي آتني دموکراسي با ديگر شکل‌‎هاي متعدد آن که در شهرهاي گوناگون جهان يونان تکوين يافتند، چه تفاوت‌هايي داشت؟ پل کارتلج به اين پرسش‌‌ها و بسياري پرسش‌هاي ديگر پاسخ مي‌دهد. او مسير تکامل انديشه‌ي سياسي باستاني درباره‌ي دموکراسي را از قرن ششم پيش از ميلاد پي مي‌گيرد؛ به‌ويژه استدلال‌هايي را که در طول قرن‌ها عليه آن اقامه شده‌اند. همان‌طور که او در اين کتاب نشان مي‌دهد، مفهوم و کاربست يونانيِ اصيلِ دموکراسي، پس از عصر طلايي‌اش در قرن چهارم پيش از ميلاد، به‌تدريج و در يک بازه‌ي زماني طولاني دچار فروپاشي مي‌‌شود. از آن پس، دموکراسي تا قرن‌‌ها بعد، از دوران باستانِ متأخر تا قرون وسطا و رنسانس، چه در نظر و چه در عمل، زير سايه‌ي ديگر شکل‌هاي حاکميت قرار مي‌‌گيرد. اما همان‌طور که مي‌دانيم، اين هرگز پايان داستان نبود، چراکه سرانجام، بيش از دو هزار سال پس از نخستين شکوفايي‌اش در دنياي باستان، بار ديگر سر برمي‌آورد و پس از احيا در انگلستانِ قرن هفدهم، نوزايي ديگري را در فضاي انقلابي آمريکاي شمالي و فرانسه‌ي اواخر قرن هجدهم تجربه مي‌کند. از آن زمان، دموکراسي پيوسته در حال بازسازي و بازآفريني بوده است.