تا ابد سواحل را مي جوييم سواحلي كه در آن ها آواز بخوانيم و آوازمان را بشنوند. اما چيست سرنوشت موجي كه جايي فرود مي آيد كه هيچ گوشي نخواهد شنيد؟ همان ناشنيده ي درون ماست كه رنج ژرف تر ما را پرستار است. و اما باز همان ناشنيده است كه روح ما را مي تراشد تا سرنوشت ما را شكل بخشد و بيارايد.